امامت و رهبری، حاکمان زمان

اختصاص بیت المال به عباسیان زمان امام عسکری

عباسیان درآمدهای دولتی را در اختیار خود گرفته هر مقدار را که میخواستند برای خود و بستگان خویش برمیگرفتند. درآمد روزانه محمد بن سلیمان یکصدهزار درهم بود. [۴۳۶] ! و هنگامی که هلاک شد میراث کلانی بجا گذاشت که هارون الرشید از آن شصت هزار درهم برای خود برداشت. [۴۳۷] . مورخان میگویند: آنقدر اموال به سوی «خیزران» (از زنان حرم) سرازیر شد که درآمد و بهرهی او از آنها به یکصد میلیون و شصت هزار درهم رسید. برخی از نویسندگان این مبلغ را معادل نصف خراج سرزمین خلافت آن روزگار و دو سوم درآمد «راکفلر» در قرن ما میدانند! یکی از همسران متوکل به نام «قبیحه» یک میلیون و هشتصد هزار دینار گرد آورده بود و مادر «مقتدر» در اوج دارندگی و ثروت بود. [۴۳۸] ابنجوزی دربارهی او میگوید: اموال بیشماری داشت که بهرهی سالانه زمینهایش یک میلیون دینار بود. [۴۳۹] . خلفای عباسی بستگان خود را غرق ثروت و امکانات کردند. هارون الرشید در میان عموها و دیگر بستگانش آنقدر دارایی و زر و پول تقسیم کرد که هرگز قبل از او خلیفهای چنین نکرده بود. [۴۴۰] و منصور دوانیقی به هر یک از عموهایش یک میلیون درهم بخشید. [۴۴۱] افراد خاندان عباسی رشد و گسترش [ صفحه ۱۸۷] یافتند تا آنکه در زمان مامون تعدادشان به سی و سه هزار تن رسید. [۴۴۲] و این گروه بدون اینکه از امتیاز خاصی برخوردار باشند که آنان را بر سایر مسلمانان برتری بخشد، اموال دولت و بیت المال مسلمین را دارایی شخصی خود تلقی کرده و در همان حالی که اکثریت عظیم ملتهای اسلامی در چنگال فقر دست و پا میزدند، شیرهی جان آنان را خرج لهو و لعب خود کرده و به تشکیل حرمسراهای گوناگون دست میزدند!
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *