از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام حسن عسکری (ع) – تمام اهل آسمان پر از فغان

تمام اهل آسمان پر از فغان
ملائکه همه ز پا نشسته اند

به روی زانوان خود شکسته اند
و حلقه های ماتم و عزا

میان هیات بهشت بسته اند
و چشمهای غصه دارشان پر از نشان

نشان عشق و شور و همهمه
ز گفته های فاطمه

ز وعده های فاطمه
برای گریه در مصیبت حسن

برای روضه های محنت حسن
و این حسن چنان آینه پیش روی مجتباست

و وارث مرام و خوی مجتباست
سکوت مرگبار

تمام شهر سامرا را فرا گرفته است
و خیمه ی عزا

به وسعت تمام آسمان پا گرفته است
در این عزا تمام انبیا و اولیا حاضرند

و این مجلس غریب را خدا گرفته است
تمام غصه ی جهان میان قلب صاحب الزمان جا گرفته است

… و کیست صاحب الزمان همان امام لامکان
جانشین امیرمومنان

همان علت اتصال زمین و آسمان
کودکیست

کنار بستر پدر
پر از شرر

کند نظر
که بابای او جوانمرگ می شود

و آتش گرفته است برای انتقام
برای انتقام مصطفی

برای انتقام مرتضی
و دست بسته اش

برای انتقام فاطمه
به کوچه ها

به پشت در
و آن پسر

و پهلوی شکسته اش
برای انتقام مجتبی

همان غریب کوچه ها
و چشمهای پر ستاره اش

و قلب پاره پاره اش
برای انتقام حسین

امیر کربلا
سوار نیزه ها

و انتقام آه خواهرش
و انتقام آب آورش

برای انتقام علیِ اصغرش علیِ اکبرش
سه ساله دخترش

برای انتقام حسین
برای انتقام بقیع و سپیده اش

و اولیای آرمیده اش
برای انتقام رضا

همان سلطان ملک ارتضاء
برای انتقام کل اولیاء و انبیا

ندا دهد
دعا کنید

شیعیان برای صاحب الزمان
برای صاحب الزمان…

برای صاحب الزمان…
شاعر : رضا تاجیک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *