از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام حسن عسکری (ع) – سوخت از زهر زپـا تـا بـه سـرم آب گردیـده خـدایـا جگـرم

سوخت از زهر زپـا تـا بـه سـرم آب گردیـده خـدایـا جگـرم
پسرم مهـدی موعـود کجاسـت؟ تا ببینـد که چـه آمـد به سرم

دشـمنـانـم همـه شـادنـد ولـی گرد غـم ریخـت به روی پسرم
پسـرم گریـد و گـویـد همه دم پـدرم ای پـدرم ای پـدرم

یـاد تنهـایـی مهـدی هـر دم می رود خـون زدو چشمـان تـرم
طـوطـی بـاغ جنـانـم امـا ریخت یا رب به جهـان بال وپرم

از پس مـاه صفـر زهـر جفـا کـرد با ختـم رسـل همسـفـرم
پیکرم شمـع صفـت آب شـده قاصـد مـرگ نشـستـه بـه بـرم

آب آریـد بـرایـم یـاران که به دل سخـت فتـاده شـررم
ای خدا یاد لـب خشـک حسیـن سـوزد از زهـر جفـا بیشـتـرم

آن حسینی که سرش هست هنوز بـه سـر نیـزه عیـان در نظـرم
آن حسینی که به قاتل می گفت آب ده آب کـه سـوزد جگـرم

مـن بـه ایـام جـوانـی (مـیـثـم) بـه گلـسـتـان جنان رهسـپـرم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *