از دیدگاه شعرا

امام حسن عسکری در آئینه شعر – خداوندا ببخش

امام حسن عسکری در آئینه شعر – خداوندا ببخش

گر گناهی کردم و دارم خداوندا ببخش
چون گنه را عذر می آرم خداوندا ببخش
پای خجلت را روایی نیست بر درگاه تو
دست حاجت پیش می دارم خداوندا ببخش
گر گناهم سخت بسیار است، رحمت نیز هست
بر گناه سخت بسیارم خداوندا ببخش
چون پذیرفتارِ بد رفتار نادانان تویی
بر منِ نادان و رفتارم خداوندا ببخش
پیشت از روز «الست» آوردم اقرار «بلی»
هم بر آن پیشینه اقرارم خداوندا ببخش
بخششت عام است و می بخشی سزای هر کسی
گر به بخشایش سزاوارم خداوندا ببخش
ناامیدی بُردم از یاران که می اندوختم
روز نومیدی تویی یارم خداوندا ببخش
عالمی بر عیب و تقصیرم تو یا رب دست گیر
واقفی بر غیب و اسرارم خداوندا ببخش
گفته ای بر زاری افتادگان بخشش کنم
اینک آن افتاده زارم خداوندا ببخش
با خروش سینه زیرم الهی در پذیر
یا بر آب چشم بیدارم خداوندا ببخش
ور چشیدم شربتی بیخود ز روی آرزو
زآرزوی خود به آزارم خداوندا ببخش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *