اخلاق و فضائل

امام عسکری به سوی فردوس برین

حال امام – علیهالسلام – سخت گشت و پزشکان از ایشان نومید شدند. مرگ شتابان به ایشان نزدیک میشد. حضرت به یاد خدا، دعا و تلاوت قرآن مشغول بودند و خواستار قرب به ساحت الهی بودند. به طرف قبله متوجه شدند و آیات خدا بر زبانشان جاری بود که روحشان – روح مطهر و بیمانندشان – به آسمان پرواز کرد و چونان بهترین عزیزی مورد استقبال ملائکه خداوندی قرار گرفت. مرگ امام بزرگترین فاجعه برای مسلمانان آن روز بود. آنان رهبر، پیش کسوت و مصلحی که به یتیمان، ضعیفان و فقیران توجهی تمام داشت از دست داده بودند. صیحه از خانه امام بلند شد و صدای گریه و مویه زنان و مردان علوی به آسمان برخاست. [ صفحه ۲۷۷]
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *