پدر و مادر (شجره نامه)

امام عسکری در بالین پدر

کنار بستر بیماری هنگام مرگ پدر، فرزند، مراقب حال و اوضاع جسمی پدر است که در حال احتضار و جان دادن است، باز شاگردان مکتب تربیتی را مورد توجه قرار داده که جان آنان را با آب زلال چشمهی معرفت شستشو کند او گوش به سخنان پدر دارد که یکی از علاقهمندان به نام «ابودعامه» به عنوان عیادت وارد میشود پس از احوالپرسی هنگامی که میخواهد اجازهی مرخصی کسب کند امام میفرماید: چون حقی از شما برعهدهی ما است آیا میخواهی [ صفحه ۷۱] با گفتن حدیثی آن را تلافی نموده و تو را مسرور سازم؟ راوی میگوید ای فرزند رسول خدا(ص) چه قدر نیازمند چنین حدیثی هستم! امام فرمود پدرم محمد بن علی از پدرش علی بن موسی الرضا او هم از پدرش موسی بن جعفر او هم از پدرش جعفر او هم از محمد باقر او هم از علی بن الحسین او هم از حسین بن علی او هم از علی بن ابیطالب (ع) او هم از رسول خدا (ص) نقل فرمود: که روزی رسول خدا به من فرمود: بنویس گفتم چه بنویسم فرمود بنویس بسم الله الرحمن الرحیم به نام خداوند بخشنده مهربان: الایمان ما و قرته القلوب و صدقته الاعمال و الاسلام ماجری به اللسان و حلت به المناکحه: ایمان چیزی است که دلها آن را با خود دارند و اعمال و کردارها آن را تصدیق میکند ولی اسلام آنست که در زبان جاری میشود و موجب حلال بودن نکاح و ازدواج میگردد: راوی گفت: نمیدانم به خدا قسم زیبائی حدیث بیشتر [ صفحه ۷۲] است یا زیبائی سند آن؟ امام هادی میفرماید این حدیث در صحیفهای که با املاء رسول خدا و خط جدم علی (ع) تدوین شده است و ما خاندان رسالت آن صحیفه را از همدیگر به ارث و یادگار میبریم ثبت گردیده است [۴۲] . [ صفحه ۷۴]
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *