سیره عملی و رفتاری

امام عسکری (ع) و تأیید کتب فقه و اصلهای تصنیف شده یاران

امام عسکری علیه السلام برخی از کتب فقهی و اصولی را که به منظور عمل به آن و هدایت شدن در روزگار حضرت و قبل از آن گردآوری شده بود و نیز صاحبان و مؤلفان آن کتب را مورد [ صفحه ۲۹۶] تأیید خویش قرار داده و از زحمات و تلاشهای آنان قدردانی کرد و آنها را ستود و از مردم خواست تا به این کتابها عمل کنند. از جمله فضل بن شاذان و کتاب وی و کتاب یونس بن عبدالرحمان و دیگران. ابنداوود میگوید: «ابومحمد فضل بن شاذان نیشابوری از یاران امام جواد و امام هادی و عسکری علیهم السلام و متکلم و فقیهی جلیل القدر بود. پدرش از اصحاب یونس بوده و از ابوجعفر دوم (امام جواد) و به گفتهای از امام رضا علیه السلام نیز روایت نقل کرده و یکی از فقیهان و متکلمین بزرگ ما به شمار میآمده است و مقام او والاتر از آن است که بیان شود. گفته شده: وی حضور ابومحمد عسکری علیه السلام رسید. وقتی خواست از خدمت حضرت بیرون رود کتابی از تألیفاتش به زمین افتاد. ابومحمد علیه السلام آن را برداشت و در آن نگریست و برای فضل طلب آمرزش نمود. او میگوید که حضرت فرمود: بر اهل خراسان رشک میبرم که فضل بن شاذان با آن مقام و منزلت در میان آنها است و همین افتخار آنان را بس است. کشی مطلبی را مخالف مطلب فوق نقل کرده که قابل اعتنا نیست» [۵۷۸] . کشی از سعد بن جناج کشی روایت کرده که: «گفت: از محمد بن ابراهیم وراق سمرقندی شنیدم که میگفت: به سفر حج رفتم. قصد کردم به منظور دیدار مردی (به نام بورق بوشنجانی) از دوستانمان که به راستگویی و صلح و صفا و تقوا و نکوکاری معروف بود به یکی از روستاهای هرات بروم و سفارشهای خود را به او بنمایم. وی گفت: نزد او رفتم و سخن از فضل بن شاذان رحمه الله به میان آمد. محمد میگوید: بورق گفت: من به سرمن رأی رفتم و کتاب یوم و لیله را با خود همراه داشتم. خدمت ابومحمد علیه السلام شرفیاب شدم و آن را به امام علیه السلام ارائه دادم و عرض کردم: فدایت شوم، خواستم شما آن را ملاحظه فرمایید. وقتی حضرت آن را ملاحظه کرد و ورق زد، فرمود: این کتابی صحیح بوده و شایستهی عمل کردن است…» [۵۷۹] . شیخ حر عاملی از رجال نجاشی به سند خود از ابوهاشم جعفری روایت کرده که: «گفت: کتاب یوم و لیلهی یونس را بر ابومحمد عسکری علیه السلام عرضه نمودم. حضرت به من فرمود: این کتاب تألیف کیست؟ [ صفحه ۲۹۷] عرض کردم: تألیف یونس مولای آل یقطین. حضرت فرمود: خداوند در قیامت به تعداد هر حرف این کتاب به وی نوری عنایت فرماید» [۵۸۰] . ابنطاووس در فلاح السائل از کتاب احمد بن عبدالله بن خانبه روایت کرده که گفت: «ابومحمد هارون بن موسی رحمه الله روایت کرده است که: ابوعلی اشعری – که یکی از سرداران بود – از سعید بن عبدالله اشعری روایت کرده که گفت: احمد بن عبدالله بن خانبه کتاب خود را بر مولایمان ابومحمد حسن بن علی بن محمد عسکری علیهم السلام عرضه نمود. حضرت آن را خواند و فرمود: این کتاب مناسبی است، بدان عمل نمایید» [۵۸۱] . [ صفحه ۲۹۸]
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *