سیره عملی و رفتاری, فرزندان و نوادگان

امام عسکری (ع) و نهان داشتن ولادت فرزند

اشاره
امام عسکری علیه السلام از بیم دشمنان، ولادت فرزندش حضرت حجت علیه السلام را مخفی کرد، حتی به برخی از خواص شیعه مانند احمد بن اسحاق و دیگران که مژدهی ولادت فرزند خود را بدانان داد، با این گفته که: «فرزندی برای ما متولد شده، باید وجود او نزد شما پنهان و از همهی مردم مخفی بماند» [۵۶۱] به آنان توصیه فرمود تا ولادت او را از دیگران پنهان کنند. حضرت عسکری علیه السلام دوران جنینی امام مهدی (عج) را حتی از نزدیکان خاص خود و بستگان بسیار نزدیک خود پنهان داشت، جز حکیمه دختر امام جواد علیه السلام که در روزهای پایانی – نیمه شعبان و شب ولادت حجه بن الحسن حضرت مهدی علیه السلام – او را از این ماجرا آگاه کرد و آن، وقتی بود که امام عسکری علیه السلام او را خواست و فرا رسیدن زمان ولادت حضرت حجت علیه السلام را به او گفت. حکیمه میگوید: «ابومحمد علیه السلام در نیمه شعبان سال ۲۵۵ ه. ق کسی را نزد من فرستاد و فرمود: عمه جان، امشب افطارت را در خانهی ما صرف کن؛ زیرا خدای – عز و جل – تو را به تولد ولی و حجت خود بر آفریدگانش و جانشین پس از من، مسرور و شادمان خواهد ساخت. حکیمه میگوید: از این سخنان بسیار خوشحال شدم. لباسم را پوشیدم و همان لحظه از خانه بیرون رفتم تا به ابومحمد علیه السلام رسیدم. او در حیاط خانه نشسته بود و کنیزکانش اطراف وی را گرفته بودند. عرض کردم: فدایت شوم، فرزندت از کدام یک آنها است؟ فرمود: از سوسن. نگاهی به آنها انداختم و آثار حمل را تنها در سوسن دیدم…» [۵۶۲] .
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *