پدر و مادر (شجره نامه)

امام عسکری و شهادت پدر

یکی از اموری که حضرت در روزگار جوانی با آن روبهرو شد شهادت پدر بزرگوارش بود. دستگاه جبار عباسی تاب و تحمل آن وجود مبارک را نداشت، پس در صدد برآمد که شمع فروزان را به گونهای از میان بردارد تا زمین خدا از حجت او خالی شود و مردم به تباهی و فساد روی آورند و آنها به ستمگری و جنایت خویش تداوم بخشند. در این راستا است که معتمد برادر معتز، خلیفهی وقت، با دلی پر از کینه و جنایت امام را مسموم کرد و بدین واسطه آن امام همام به دیار جاوید شتافت و در حین شهادت جز فرزندش، حضرت عسکری علیهالسلام، کسی بر بالینش نبود. مرحوم شیخ عباس قمی (ره) میگوید که شهادت آن عزیز در روزگار خلافت معتز، سیزدهمین خلیفهی عباسی در روز دوشنبه چهار روز مانده به آخر ماه جمادی الاخر در سال ۲۵۴ هجری واقع شد. آن بزرگوار در زمان شهادت چهل سال، و به گفتهای چهل و دو سال، سن داشت [۶۵] .
برگرفته از کتاب زندگی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته آقای علی اکبر جهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *