امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام عسکری و معتمد عباسی

احمد بنجعفر بنمتوکل، مشهور به معتمد عباسی در سال دویست و پنجاه و شش هجری ( ۹) بر مسند خلافت نشست. او، بدون در
نظر گرفتن سوابق امام و بدون عبرت گرفتن از سرنوشت شوم معتز و مهتدی، امام را بیش از گذشته، تحت فشار قرار داد. این بار
پیشوای یازدهم به دست یحیی بن قتیبه سپرده شد. یحیی چنان عرصه را بر امام تنگ ساخت که همسرش اعتراض کرد. او در برابر
اعتراض همسرش سوگند یاد میکرد که حضرت را میان درندگان رها میکند. ابن شهر آشوب مینویسد: امام عسکری را به یحیی
بن قتیبه سپردند. او بر حضرت بسیار سخت گرفت. همسرش به وی گفت: از خدا بترس و چنین میازارش؛ میترسم [جایگاه
معنویاش] زیانی بر تو رساند. یحیی پاسخ داد: به خدا سوگند، او را به میان درندگان و شیران خواهم افکند. آنگاه با اجازه خلیفه،
امام را میان شیران افکند. پس از مدتی، به محل نگهداری شیران نگریستند و امام را در حال نماز یافتند. فورا دستور داده شد امام را
به خانهاش بازگردانند. ( ۱۰ ) بر اساس روایتی دیگر یحیی پس از سه روز همراه مربی و سرپرست شیران به محل نگهداری آنها رفت
و بر خلافت انتظار، امام را در میان شیرانی که پیرامونش حلقه زده بودند، در حال نماز یافت. مربی به قفس درندگان گام نهاد و
بیدرنگ طعمه شیران شد. یحیی همراه بستگانش نزد معتمد عباسی شتافت و وی را از این واقعه آگاه ساخت. معتمد نزد امام رفت
و عاجزانه از حضرتش خواست تا برایش دعا کند! ( ۱۱ ) البته نرمش معتمد عباسی دیری نپایید. او چنان شیفته قدرت و مقام بود که
همه چیز رابه فراموشی سپرد و به چیزی جز شهادت امام (ع) نمیاندیشید.
برگرفته از کتاب دانستنی های امام حسن عسکری علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *