پدر و مادر (شجره نامه)

امام هادی در حالت احتضار

زمانی که امام هادی علیه السلام در بستر احتضار و در آستانهی رحلت و آرمیدن در جوار خدای – عز و جل – قرار گرفت، پسرش امام عسکری علیه السلام را به حضور طلبید و نور و حکمت را بدو سپرد و به امامت وی تصریح نمود و در حضور یاران مورد اعتمادش به امامت او تصریح کرد و سپس مرغ روحش به آسمانها پر کشید. صاحب کتاب عیون المعجزات میگوید: «امام هادی بیمار شد و در سال ۲۵۴ ه. ق در اثر آن بیماری رحلت نمود. او پیش از رحلت، پسرش ابومحمد، حسن علیه السلام را به حضور طلبید و نور و حکمت و مواریث پیامبران و سلاح امامت را بدو سپرد و به امامت وی تصریح نمود و در حضور یاران مورد اعتماد خویش به او وصیت کرد. رحلت او در چهل سالگی رخ داد و در سر من رأی مدفون گردید» [۹۷] . مجلسی از ابن عیاش روایت کرده که امام هادی علیه السلام در سوم ماه رجب سال ۲۵۴ ه. ق رحلت کرد و جز پسرش ابومحمد علیه السلام کسی نزد او حضور نداشت [۹۸] از این روایت استفاده میشود که در لحظات واپسین عمر امام هادی علیه السلام هیچ کس از مردم جز پسرش امام عسکری علیه السلام نزد وی نبوده است. [ صفحه ۷۴]
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *