امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام و پناه بردن به خدا زمان حکام عباسی

تا به حال کوشش کردیم تا گوشهای از چهرهی مخوف حکام عباسی را نسبت به علویان برشماریم تا روشن شود که وضعیت سیاسی، اجتماعی، فرهنگی زمان امام چه قدر مخوف و دهشتزا بود. اینها یک سوی قضیه است و سوی دیگر آن، وجود مبارک حضرت امام علیهالسلام است که آن قدر از این حبس به آن حبس و از این زندان به آن زندان منتقل شد که دیگر تحمل آن رنج و مصایب برای حضرتش دشوار مینمود. لذا چون جد بزرگوارش موسی بن جعفر علیهالسلام به خدا متوسل شد تا او را از شر این اهریمنان برهاند و امنیت و آسایش برای او و شیعیانش فراهم آورد. آنچه در مهجالدعوات در این زمینه آمده است چنین است: احتجبت بحجاب الله النور الذی احتجب به عن العیون و احتطت علی نفسی و اهلی و ولدی و مالی و ما اشتملت علیه عنایتی، بسم الله الرحمن الرحیم، و احرزت نفسی و ذلک کله ما اخاف و احذر بالله الذی لا اله الا هو الحی القیوم لاتاخذه سنه و لانوم له ما فی السموات و الارض من ذا الذی یشفع عنده الا باذنه یعلم ما بین ایدیهم و ما خلفهم و لایحیطون بشیء من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السموات و الارض و لایووده حفظهما و هو العلی العظیم و من اظلم ممن ذکر بایات ربه فاعرض عنها و نسی ما قدمت یداه انا جعلنا علی قلوبهم اکنه ان یفقهوه و فی اذانهم و قرا و ان تدعهم الی الهدی فلن یهتدوا اذا ابدا افرایت من اتخذ الهه هواه و اضله الله علی علم و ختم علی سمعه و قلبه و جعل علی بصره غشاوه فمن یهدیه من بعدالله افلا تذکرون اولئک الذین طبع الله علی قلوبهم و سمعهم و ابصارهم و اولئک هم الغافلون و اذا قرات القرآن جعلنا بینک و بین الذین لایومنون بالاخره حجابا مستورا و جعلنا علی قلوبهم اکنه ان یفقهوه و فی اذانهم و قرا و اذا ذکرت ربک فی القرآن وحده ولوا علی ادبارهم نفورا و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین…. یا عدتی عند شدتی و یا غوثی عند کربتی و یا مونسی عند وحدتی احرسنی بعینک التی لاتنام و اکنفنی برکنک الذی لایرام [۱۸۵] . پناه میبرم به حجاب خداوندی، آن نوری که بدان نور از دیدهها نهان است. و نگهداری و مراقبت میکنم خودم را و اهل بیتم را و فرزندان و مالم را و هر آنچه بدان توجه دارم با بسم الله الرحمن الرحیم. و نگهداری و حراست میکنم خودم را و هر چه را [ صفحه ۱۱۹] که بر آن میترسم با استعانت از خدایی که جز او خدایی نیست. و او زنده و پایدار است و چرت و خوابی او را فرانمیگیرد. هر آنچه در آسمانها و زمین است از آن اوست. چه کسی را یاری شفاعت نزد اوست جز به اذن و اجازهی او. میداند آنچه در حال حاضر نزد آفریدگان است و آنچه سپس میآید. و خلق به هیچ وجه به علم او احاطه ندارد مگر به آنچه او بخواهد؛ کرسی قدرتش آسمانها و زمین را فراگرفته است و نگهداری آسمانها و زمین او را خسته نمیکند. و اوست خدای بزرگ و بلند مرتبه. و کیست ستمکارتر از کسی که متذکر آیات خدا شده و باز از آن اعراض کرده و کردارهای زشت خویش را فراموش کند. ما بر دلهای ایشان پردهای انداختیم تا آیات ما را فهم نکنند و گوششان را از شنیدن حق سنگین ساختیم. و اگر آنها را به راه هدایت بخوانی هرگز هدایت نخواهند شد. آیا مینگری به کسانی که هوای نفس خویش را خدای خویش قرار داده و خداوند او را دانسته و در حال کردارش گمراه کرده است و بر گوش و قلبش مهر نهاده است و بر چشمش پردهی ظلمت کشیده. پس بعد از خداوند چه کسی او را هدایت خواهد کرد، آیا متذکر نخواهند شد؟ آنها کسانی هستند که خداوند بر دلها و چشمها و گوشهایشان پردهای افکنده و آنها در زمرهی غافلانند. و وقتی قرآن را قرائت میکنی میان تو و کسانی که ایمان به آخرت ندارند حجابی پوشانده قرار میدهیم. و بر دلهایشان پوششی میزنیم که درک نتوانند کرد و در گوشهایشان سنگینی میافکنیم که نتوانند بشنوند. و هنگامی که خدایت را میخوانی به پشت برگشته فرار میکنند، و سلام و صلوات خداوند بر محمد و آل محمد و اهل بیت او باد. در تتمهی دعا حضرت میفرماید: ای نیرو و توان من به هنگام سختی و گرفتاری، ای فریادرس به هنگام غم و اندوهم، ای همدم و یاورم به هنگام تنهایی مرا حفظ کن با چشمانی که هرگز نمیخوابند و مرا در حمایت خودگیر با نیروی زوال ناپذیرت. نکتههای این دعا ۱- در این دعا امام از شر دشمنان خویش به خدا پناه میبرد و برای این درخواست به بسم الله تمسک میجوید. ۲- در این دعا حضرت به آیات چندی تمسک کرده است از جمله آیه الکرسی، که حضرت با قرائت این آیه به همهی دشمنان فهمانده که محیی پایدار و مالک آسمانها و زمین کسی جز حضرت حق نیست و دیگران پشیزی ارزش ندارند و او دانا به نهان و همهی [ صفحه ۱۲۰] امور است. ۳- در آیات بعدی که در این دعا آمده است امام علیهالسلام با زبان قرآن بیان میکند که دشمنانش قسی القلب و کوردل و کر و گنگ هستند و هرگز برای درک حقیقت آمادگی ندارند؛ چرا که پروردگار خویش را هوای نفس خویش قرار دادهاند. ۴- نکتهای که بسیار شایان توجه است آن است که جملهی و احتطت علی نفسی و اهلی و ولدی و مالی و ما اشتملت علیه عنایتی به بسم الله الرحمن الرحیم وضعیت اسف بار علویان و دوستداران ائمه علیهمالسلام را نشان میدهد؛ چرا که امام در این وضعیت برای نگهداری و حراست هر چه که مورد عنایت اوست دعا کردند. [ صفحه ۱۲۱]
برگرفته از کتاب زندگی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته آقای علی اکبر جهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *