امامت و رهبری، حاکمان زمان

بخششهای سنگین به کنیزکان زمان امام عسکری

خلیفههای عباسی در بخشش به کنیزان و خنیاگران حد و مرزی قائل نبودند. هارون الرشید به کنیزش «دنانیر» گردن بندی بخشید که سی هزار دینار بهای آن بود [۴۴۳] ! مقتدر نیز به یکی از ندیمهها و کنیزان محبوب خود مرواریدی بینظیر بخشید که وزن آن سه مثقال بود. [۴۴۴] ابوالفرج اصفهانی نقل میکند که حمویه برای کنیزش که خالی بر گونه داشت از یکی از جواهرفروشان لباسی زربافت و زیورآلاتی که دوازده میلیون دینار ارزش داشت به کرایه گرفت! هارون الرشید او را در آن هیئت و زینت دید و شگفت زده از جواهرات پرسش کرد. گفته شد که آنها کرایهای هستند پس خلیفه دستور داد آنها را بخرند و به کنیزک ببخشند [۴۴۵] مقتدر نیز اموال و پولهایی را میخواست و آنها را تلف میکرد و به عبث به زنان و کنیزان بخشش میکرد. [۴۴۶] متوکل کنیزی [ صفحه ۱۸۸] داشت به نام «فضل» که بر کرسی مینشست و در حضور او با شاعران معارضه میکرد. هنگامی که میخواست او را بخرد از او پرسید: آیا تو شاعره هستی؟ پاسخ داد: فروشنده و خریدار من چنین میپندارند. متوکل خندید و گفت: شعری برایم بسرای. او نیز چنین سرود: «ملک و پیشوای هدایت، جعفر در سال (دویست و) سی و سه خلافت را در ۲۷ سالگی به چنگ آورد. امیدواریم که امام هدایت هشتاد سال بر اریکه قدرت باشد. هر که هنگام دعا گفتنم برای تو آمین نگوید خدایش بیقدر کند». خلیفه ابیات را پسندید و دستور داد پنجاه هزار درهم به او بدهند. [۴۴۷] . همین چند نمونه گویای سیاست مالی عباسیان است. آنان بدون توجه به نیازهای مردم و پیشرفت جامعه همهی آنچه را که به اسم جهاد اسلامی و غنائم به چنگ میآوردند خرج کنیزکان و دلقکان میکردند.
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *