شهادت

بیماری امام عسکری (ع) و مراقبت جاسوسان

احمد بن عبید بن خاقان میگوید: «زمانی که ابن الرضا (امام عسکری) علیه السلام بیمار شد «جعفر بن علی» به وسیلهی پیکی پدرم را از بیماری ابن الرضا علیه السلام آگاه کرد. پدرم بیدرنگ سوار بر مرکب و [ صفحه ۳۲۷] راهی دارالخلافه شد و سپس به اتفاق پنج تن از خادمان مورد اعتماد خلیفه که «نحریر» نیز همراهشان بود با شتاب برگشت و بدانان دستور داد که خانهی حسن بن علی را ترک نکنند و در جریان وضعیت حال او باشند. آنگاه چند پزشک را خواست و به آنها دستور داد که همواره خدمت امام برسند و شام و بام مراقب اوضاع و احوال آن حضرت باشند. دو روز بعد کسی بدانها خبر داد که آن حضرت دچار ضعف شده است. پدرم شتابان خود را به حضرت رساند و به پزشکان دستور داد در کنار او باشند. سپس قاضی القضاه [۶۸۱] را فراخواند و او را در آن مجلس حاضر نمود و به وی فرمان داد تا ده تن از کسانی را که به دین و تقوا و امانت داری آنها اطمینان دارد، برگزیند. او نیز آنها را حاضر کرد و به خانهی امام عسکری علیه السلام فرستاد و بدانها دستور داد تا شب و روز ملازم آن حضرت باشند. آنان همواره در خانهی امام علیه السلام به سر میبردند تا این که روح مقدس آن بزرگوار در اوایل ماه ربیع الاول سال ۲۶۰ به ملکوت اعلی پیوست» [۶۸۲] .
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *