امامت و رهبری، حاکمان زمان

خراج سنگین زمان امام عسکری

سنگینی خراج و مالیات، پدیدهی آشکاری میان عاملان حکومت عباسی بود. آنان بیش از آنچه باید از مردم میگرفتند تا بخشی را برای خود نگهدارند. هنگامی که ابوعبدالله بن یسار از طرف مهدی به وزارت گماشته شد بر نخل و دیگر درختان مالیات وضع کرد و پس از او نیز این سنت پایدار ماند. [۴۳۰] . اهل مصر در زمینه خراج بیش از دیگران رنج و محنت کشیدند و مصیبت دیدند. حاکم آنجا موسی بن مصعب بر زمینی دو برابر آنچه قرار کرده بود مالیات گذاشت و بر بازاریان و چهارپایان نیز مالیاتهایی وضع کرد و در قضاوتهایش به رشوهگیری پرداخت. یکی از شاعران معاصرش او را طی ابیات [ صفحه ۱۸۵] زیر هجو کرد: «اگر خلیفه مهدی میدانست که موسی و ایوب از هنگام ورود به مصر چهها که نکردهاند، یعقوب را در نصیحت و پندگویی متهم نمیداشت [۴۳۱] » – [۴۳۲] . یمانیها و قیسیها در پی ستمهایش بر او شوریدند. [۴۳۳] . ابنتغری میگوید: «او بر مردم برای گرفتن خراج سخت گرفت و بر هر پاره زمینی دو برابر آنچه بود افزود. مردم از او زحماتی دیدند و اخلاق او بد شد و به رشوهگیری در قضاوت خود پرداخت. سپاهیان از او بیزار شدند و بر او شوریدند و او را از خود راندند زیرا ستمگر و ظالم بود». [۴۳۴] . این اعمال به شدت از روح اسلام و حقیقت آن به دور است و تنها از گروهی دزد و راهزن که در جنایات و گناهان دست همگان را از پشت بستهاند ساخته است. عمرو بن عبید (از متکلمان معتزلی) به منصور دوانیقی گفت: «پشت دیوارهای کاخت آتش ستم و جور زبانه میکشد و در آنجا نه به کتاب خدا عمل میکنند و نه به سنت پیامبرش.» [۴۳۵] . [ صفحه ۱۸۶]
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *