امامت و رهبری، حاکمان زمان

خلفای معاصر امام عسکری معتمد

احمد فرزند جعفر متوکل در ماه رجب به سال ۲۵۶ به خلافت رسید و در سال ۲۷۹ در ۴۸ سالگی از دنیا رفت مدت حکومت او یکی از طولانیترین خلافتهای عباسی بود که ۲۳ سال ادامه داشت و قیام یعقوب لیث صفاری (متوفی ۲۶۵) در روزگار خلافت او صورت گرفت و هدف اصلی انقلاب او بر خلاف تصور اغلب نویسندگان که جنبهی نژادی و وطنی و عوامل مختلف مادی ذکر میکنند یک عامل معنوی و اخلاقی بوده است و شاهد مطلب اینکه او در ضمن اشعاری این هدف را این چنین توصیف میکند: «من خراسان و حدود منطقهی فارس را دارم و از [ صفحه ۴۵] تسلط بر خاک عراق مایوس نیستم چرا من قیام نکنم؟ در صورتی که امور دین و مذهب مهمل گذاشته میشود و به مسائل آن همانند آثار باستانی و کهنه توجه میگردد من با یاری خداوند متعال و میمنت او قیام کردم…» [۲۶] . بیشتر زندگی اجتماعی امام عسکری (ع) در عصر حکومت او انجام پذیرفته است و شهادت امام در سامراء با نقشهی و دسیسه او بوده است که در صفحات آیندهی کتاب مورد گفتگو واقع میگردد. مورخین از کثرت قتل و کشتار عصر او به تعجب واداشته شدهاند و بنابر تخمین و حدس مسعودی تعداد کشته شدگان دوران حکومت او بیش از نیم میلیون نفر بوده است [۲۷] . [ صفحه ۴۶]
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *