زیارت نامه و ادعیه

دعای امام عسکری در مصائب زمان متوکل

امام حسن عسکری مصائب دردناکی از متوکل و دیگر خلفای معاصر خود متحمل شد لذا به دعای ذیل مسلح شد و به خداوند متوسل گشت تا او را از نیرنگ و شر آنان بازدارد و حفظ کند: «احتجبت بحجاب الله النور الذی احتجب به عن العیون، و احتطت علی نفسی و اهلی و ولدی و مالی و ما اشتملت علیه عنایتی، ببسم الله الرحمن الرحیم، و احرزت نفسی و ذلک کله، ما اخاف و احذر بالله الذی، لا اله الا هو الحی القیوم لا تاخذه سنه و لا نوم، له ما فی السموات و الارض، من ذاالذی یشفع عنده الا باذنه، یعلم ما بین ایدیهم، و ما خلفهم و لا یحیطون بشیء من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السموات و الارض و لا یوده حفظهما و هو العلی العظیم، و من اظلم ممن ذکر بآیات ربه فاعرض عنها و نسی ما قدمت یداه، انا جعلنا علی قلوبهم اکنه ان یفقهوه و فی آذانهم وقرا، و ان تدعهم الی الهدی فلن یهتدوا اذا ابدا، افرایت من اتخذ الهه هواه واضله الله علی علم و ختم علی سمعه و قلبه و جعل علی بصره غشاوه، فمن یهدیه من بعد الله افلا تذکرون اولئک الذین طبع الله علی قلوبهم و سمعهم و ابصارهم و اولئک هم الغافلون، و اذا قرات القرآن جعلنا بینک و بین الذین لا یومنون بالآخره حجابا مستورا و جعلنا علی قلوبهم اکنه ان یفقهوه و فی آذانهم وقرا و اذا ذکرت ربک فی القرآن وحده ولوا علی [ صفحه ۲۱۲] ادبارهم نفورا، و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین…» [۴۷۵] . «به حجاب خداوندی پناه میجویم نوری که بدان از دیدهها نهان است و به بسم الله الرحمن الرحیم خود، خانواده، فرزندان و هر آنچه بدان توجه دارم را حراست میکنم. و از هر آنچه میترسم به خداوندی پناه میبرم که: «جز او خدایی نیست، زنده و پایاست و او را خواب و چرتی فرانمیگیرد هر آنچه در آسمانها و زمین است از آن اوست، چه کس را یارای شفاعت کردن نزد اوست جز به فرمان و اذن او، پیشاپیش و پس آنان را میداند به کمتر بخشی از دانش او احاطه نیابند جز بدانچه بخواهد، کرسی قدرت او آسمانها و زمین را درنوردیده است و نگهداشتن آنها او را خسته نمیکند و اوست والای بزرگ مرتبه». «چه کسی ستمکارتر از آن است که آیات خدا را بر او بخوانند لیکن بدان پشت کند و آنچه را پیش فرستاده فراموش نماید». «بر دلهایشان پوششی گذاشتیم تا درک نکنند و در گوشهایشان سنگینی قرار دادیم و اگر آنان را به سوی هدایت فراخوانی هرگز هدایت نخواهند شد». «آیا آنکه هوا و هوس خود را به خدایی گرفت دیدهای، آنکه خداوند بر علمش گمراه ساخت و بر دل و گوشش مهر زد و در برابر دیدگانش پرده آویخت پس چه کسی بعد از خدا او را هدایت خواهد کرد آیا متذکر نمیشوید؟ آنانند کسانی که خداوند بر دل، دیده و گوششان مهر زده است و آنانند غافلان». «و هنگامی که قرآن تلاوت میکنی میان تو و آنان که به آخرت ایمان ندارند حجابی پوشاننده قرار میدهیم و بر دلهایشان پوششی که درک نتوانند کرد و در گوشهایشان سنگینی که شنیدن نتوانند. و هنگامی که خدایت را به [ صفحه ۲۱۳] یگانگی در قرآن میخوانی به پشت برگشته فرار میکنند». و صلوات خداوند بر محمد و آل اطهار او باد…» این دعا اوج ترس و بیمی که از سوی عباسیان مومنین را احاطه کرده بود و مخاطری که ایشان را رنج میداد بیان میکند لذا امام به خداوند متوسل شده و با انقطاع کامل از حضرت حق میخواهد تا او، خانواده و فرزندانش را از نیرنگ و آزار آنان در امان دارد. همچنین حضرت با دعای زیر، خود را از شر عباسیان مصون میداشت: «یا عدتی عند شدتی و یا غوثی عند کربتی و یا مونسی عند وحدتی احرسنی بعینک التی لا تنام و اکنفنی برکنک الذی لا یرام…» [۴۷۶] . «ای توشه و نیروی من به هنگام سختی، و ای فریادرس هنگام اندوه و رنجم و ای مونس من به هنگام تنهاییم، مرا با چشمانت که هرگز نمیخوابند حفظ و حراست کن و با نیروی زوال ناپذیرت در کنف حمایت خود گیر….». ای دعای بزرگ شداید و سختیهایی را که از طرف عباسیان امام را محاصره کرده بود نشان میدهد پس ایشان به خداوند متوجه شده حفظ و حراست خود از ظلم و ستم آنان را از درگاه احدیت طلب میکرد.
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *