از دیدگاه اهل بیت, امامت و رهبری، حاکمان زمان

روایت امام حسین در تصریح به امامت امام عسکری (ع)

خزاز قمی به سند خود از یحیی بن یعمن نقل میکند: «در محضر اباعبدالله الحسین علیه السلام بودم. عربی نقابدار که چهرهای گندم گون داشت بر آن حضرت وارد شد و سلام کرد و حسین علیه السلام، سلام وی را پاسخ گفت. آن مرد گفت: ای فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله مسألهای دارم. – بپرس. – بین ایمان و یقین چقدر فاصله است؟ – چهار انگشت. – چگونه؟ – چیزی را که میشنویم ایمان و آنچه را که میبینیم یقین است و بین گوش و چشم چهار انگشت فاصله است. – مسافت بین آسمان و زمین چه اندازه است؟ – یک دعای مستجاب. – میان مشرق و مغرب چقدر فاصله است؟ [ صفحه ۴۸] – مسیر یک روز خورشید. – سربلندی مؤمن به چیست؟ – بینیازی او از مردم. – زشتترین کار چیست؟ – فسق و فجور از پیرمرد، تندخویی از سلطان، دروغ گفتن از انسان شرافتمند، بخل و حسادت از ثروتمند، و حرص و آز از عالم و دانشمند، قبیح و زشت است. – ای فرزند رسول اکرم صلی الله علیه و آله آنچه فرمودی درست بود. اینک مرا از شمار امامان پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله آگاه فرما. – دوازده نفر به تعداد نقبای بنیاسرائیل. – آنها را به نام بخوان. امام علیه السلام سر فرو افکند و پس از درنگی کوتاه، سر مبارک را بالا گرفت و فرمود: آری برادر عرب؛ تو را آگاه میکنم. پیشوا و جانشین پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله امیرالمؤمنین علی علیه السلام و حسن و من و نه تن از فرزندانم هستند، از جمله پسرم علی و پس از او پسرش محمد و بعد از او پسرش علی و پس از علی پسرش حسن و بعد از او خلف المهدی که نهمین فرزند من است و در آخر الزمان برای اقامهی دین، قیام خواهد کرد. مرد عرب به پا خاست و این اشعار را سرود: مسح النبی جبینه فله بریق فی الخدود أبواه من أعلی قریش و جده خیر الجدود؛ – پیامبر دست بر پیشانیاش کشید، و گونههایش درخشنده است. – پدر و مادرش از بزرگان قریشند، و جد او بهترین اجداد است» [۴۶] .
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *