از دیدگاه سخنوران و محققان, امامت و رهبری، حاکمان زمان

روایت عبدالله بن ابی اوفی در تصریح به امامت امام عسکری (ع)

در فضائل با اسناد مرفوعا تا عبدالله بن ابی أوفی [۴۲] ، از رسول اکرم صلی الله علیه و آله روایت کرده است که فرمود: «آنگاه که خداوند ابراهیم خلیل را آفرید، پرده از دیدگان او برگرفت. ابراهیم در کنار عرش نوری مشاهده کرد و عرضه داشت: خدای من، مولای من، این نور چیست؟ – ای ابراهیم، این شخص، محمد برگزیدهی من است. – بارالها، مولای من، در کنارش نور دیگری میبینم. – ای ابراهیم، این شخص علی یاور دین و آیین من است. – پروردگارا، در کنار آن دو، نور سومی میبینم که بعد از آن دو نور قرار گرفته است. – ای ابراهیم، این شخص فاطمه است که در کنار پدر و شوهرش قرار دارد و دوستدارانش را از آتش دوزخ رهایی میبخشد. [ صفحه ۴۵] – بار خدایا، دو نور دیگر میبینم که در کنار سه نور دیگر قرار دارند. – ای ابراهیم، این دو، حسن و حسین هستند که پس از پدر و مادر و جدشان قرار میگیرند. – بار خدایا، مولای من، نه نور دیگر را ملاحظه میکنم که انوار پنج گانه را در میان گرفتهاند. – ای ابراهیم، اینها امامانی هستند که از فرزندان اینها (پنج نور) به وجود میآیند. – پروردگارا، آنها به چه نامی معروفند؟ – ای ابراهیم، نخستین آنان علی بن حسین و محمد فرزندش و جعفر فرزند محمد و موسی فرزند جعفر و علی فرزند موسی و محمد فرزند علی و علی فرزند محمد و حسن فرزند علی و محمد قائم مهدی فرزند حسن است. – بارالها، انوار دیگر را پیرامون آنها میبینم که جز تو کسی را توان شمارش آنها نیست. – ای ابراهیم، اینان پیروان و دوستداران ایشانند. – پیروان و دوستدارانشان چگونه شناخته میشوند؟ – ای ابراهیم، به ۵۱ رکعت نماز و بلند خواندن بسم الله الرحمن الرحیم و قنوت پیش از رکوع و دو سجدهی شکر، و انگشر به دست راست نمودن. – خدایا، مرا از پیروان و دوستداران آنها مقرر دار. – تو را در شمار آنان قرار دادم. و خداوند در حق وی این آیه را نازل فرمود: «و ان من شعیته لابراهیم – اذ جاء ربه بقلب سلیم). خداوند – تبارک و تعالی – و رسول گرامی او درست فرمودهاند. [۴۳] .
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *