امامت و رهبری، حاکمان زمان

شدید بودن دشمنان امام عسکری (ع)

دوران خلافت بنی عباس هم بر ائمه (ع) سخت بود و دست کمی از دوران بنی امیه نداشت. دو دلیل اساسی این موضوع را تایید می کند: ۱- بنی امیه با گفتار و رفتار خود به مردم علنا اظهار بی دینی می کردند چنانکه ابوسفیان جد آنها همواره لشکرهائی برای جنگ با پیغمبر (ص) تجهیز می کرد و قبایل را به جنگ تحریض می نمود و او و پسرش معاویه تا شمشیر اسلام را بر گردن خود احساس نکردند، اظهار کلمه شهادتین ننمودند. معاویه هم پس از آنکه سالها برای ریاست بر مردم با حجت های خدا جنگید، بالاخره درون خود را آشکار کرد و گفت ای مردم من با شما جنگ نکردم که شما نماز بخوانید و روزه [ صفحه ۳۱] بگیرید و حج کنید زیرا شما این کارها را می کنید بلکه من با شما جنگیدم که بر شما حکومت کنم. یزید پسر معاویه هم علنا گفت: لعبت هاشم بالملک فلا خبر جاء و لا وحی نزل [۴] . معاویه نماز جمعه را روز چهارشنبه خواند و یکی از خلفاء بنی امیه در حال مستی با مردم نماز جماعت خواند (امام جماعت بود) و دیگری زن بدکاره ای را فرستاد که نماز جماعت مردم را امامت کرد و دیگری هنگام نماز صبح، با مردم چهار رکعت نماز خواند و دلیل آورد که من چون امروز بانشاط بودم خوشم آمد که نماز صبح را چهار رکعت بخوانم، و یکی دیگر از آنها به طرف قرآن تیر انداخت. این بود وضع بنی امیه و ظاهر و باطن شان فریاد از بی دینی آنها می کرد، و البته مردم هم می فهمیدند اما می ترسیدند و چیزی نمی گفتند. اما بنی عباس چنین نبودند و به مبانی دین تظاهر می کردند و ظاهرا اقرار به خدا و رسول او (ص) و قرآن و قیامت و حساب و سایر اعتقادات دینی می نمودند و به حق ائمه (ع) هم معرفت داشتند، و برتری آنها را بر خود و خیلی چیزهای دیگر را هم می دانستند و حتی خود بارها در بین خاص و عام اعترافهائی هم دایر بر فضل ائمه (ع) نسبت به خودشان کرده اند اما فقط برای [ صفحه ۳۲] ریاست چند روزه دنیا، آن همه فجایع و جنایات را مرتکب می شدند. و اینها بیشتر می توانستند مردم را گول بزنند و می زدند و این بیشتر برای ائمه (ع) سخت بود. ۲- بنی امیه مردم را با سفاکیها و کشت و کشتارها و زندانهای خود ترسانده بودند و پایه های حکومت آنها را ترس مردم از آنها تشکیل می داد. اما وضع بنی عباس فرق می کرد و آنها اولا از جهت صورت ظاهر به هیچ وجه مانند بنی امیه نبودند بلکه خیلی ظاهرالصلاح بودند و دیگر اینکه از بنی هاشم بوده و پسران عباس عموی پیامبر (ص) بودند و چیزهائی در آنها جمع بود که مردم را به وسیله آن چیزها گول می زدند و به همین خاطر، طول مدت خلافتشان در حدود سیصد سال بود در حالی که بنی امیه نتوانستند بیش از ۸۰ سال دوام بیاورند. به طور خلاصه نشان دادن چهره واقعی بنی امیه به مردم آسانتر بود زیرا ظاهر و باطن آنها فریاد از کفر و نفاق آنها می زد اما بنی عباس ظاهر خیلی آراسته ای داشتند و مردم آنها را جانشین بر حق پیامبر (ص) و حامی دین تصور می کردند و روشن کردن حقیقت امر برای مردم بسیار سخت تر بود. و شاید به این دلیل دوران بنی عباس بر ائمه سخت تر بود. باری این بود گوشه از سختی زمان ائمه ما (ع) به طور کلی. اما دوره امام حسن عسکری علیه السلام از میان دوره ی [ صفحه ۳۳] سایر ائمه (ع) همزمان با بنی عباس به گونه خاص تری سخت بود و آن حضرت مشکلات عظیمی داشتند و با اشخاص بسیار نانجیب و پست طرف بودند و وقایعی که موضوع را نشان می دهد زیاد است و ما برای رعایت اختصار به ذکر چند مورد اکتفا می کنیم فقط باید توجه شود که آنچه ذکرنشده، از آنچه ذکر شده است، بسی بزرگتر می باشد. و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل [ صفحه ۳۴]
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگی و زمان امام حسن عسکری علیه السلام نوشته: قوام الدین محمد وشنوی قمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *