پدر و مادر (شجره نامه), شهادت

شهادت پدر امام عسکری

زهر، تاثیر خود را کرد و قوای امام تحلیل رفت و مرگ به سرعت به سوی ایشان میشتافت. هنگامی که حضرت، زمان دیدار دوست را نزدیک دیدند به طرف [ صفحه ۲۹] قبله متوجه شده به تلاوت سورههایی از قرآن مشغول شدند زبان ایشان گویای کلام خدا و قلبشان به یاد ذات احدیت بود که مرگ، ایشان را در ربود و روح مطهر و نورانی ایشان در میان استقبال ملائکه الهی به فردوس برین جایگاه انبیا و اوصیا پرواز کرد. صدای ضجه و ناله در و دیوار را میلرزاند و زمین از این ماتم بزرگ تکان میخورد پیشوا، نگاهبان، سرور، بزرگ، پدر محرومان و ستمدیدگان رحلت کرده بود. کنیزی با گریه و مویه از خانهی امام خارج شد و فریاد کشید: «چه رنجها که از روز دوشنبه کشیده و میکشیم!» [۴۲] . این فریاد، زنان را به یاد حوادث و مصائب هولناکی که از اجتماع سقیفه (که در روز دوشنبه تشکیل شده بود) به بعد که اهل بیت با آنها روبهرو شدند و محنتهایی که بر اثر آن روز کشیدند انداخت و گریههای بیامان آنان مستمعین و ناظرین را به شدت افسرده کرد.
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *