اخلاق و فضائل

عبادت و هیبت امام حسن عسکری

اول شیخ مفید و غیره روایت کرده اند که بنی عباس داخل شدند بر صالح بن وصیف در زمانی که حبس کرده بود حضرت امام
حسن عسکری علیه السلام را و به او گفتند که تنگ گیر بر او و وسعت مده بر او. صالح گفت: چه کنم من با او همانا سپرده ام او
را به دست دو نفری که بدترین اشخاص میباشند که من پیدا کرده ام ایشان را، یکی را نام علی بن یارمش است و دیگری اقتامش
و اینک آن دو نفر اهل نماز و روزه گشته اند و رسیده اند در عبادت به مقامی عظیم، پس امر کرد آن دو نفر را آوردند پس ایشان
را عتاب کرد و گفت: وای بر شما! چیست شاءن شما با این شخص؟ گفتند: چه گوییم در حق مردی که روزها را روزه میگیرد و
شبها را تا به صبح به عبادت مشغول است، تکلم نمیکند با کسی و مشغول نمیشود به غیر از عبادت و هر وقت نظر بر ما میافکند
بدن ما میلرزد و چنان میشویم که مالک نفس خود نیستیم و خودداری نمیتوانیم بکنیم. آل عباس چون این را شنیدند برگشتند
( از نزد صالح در کمال ذلت به بدترین حالی. ( ۶
صفحه ۱۲۴ از ۳۰۲
برگرفته از کتاب دانستنی های امام حسن عسکری علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *