امامت و رهبری، حاکمان زمان

مراکز شیعه در زمان امام عسکری (ع) – کوفه

این شهر در دوران امام عسکری علیه السلام از مهمترین و بزرگترین شهرهای شیعهنشین به شمار میرفت. مظفر دربارهی کوفه میگوید: «کوفه در سال ۱۷ ه. ق تأسیس شد و روزگاری دراز به عنوان بزرگترین شهر عراق به شمار میآمد و دورههای شکوفایی و رکود پیاپی به خود دید. تشیع نیز وضعی همانند وضع کوفه داشت. گاهی تشیع همهی شهر را فرا میگرفت، همانند دوران امیرالمؤمنین علیه السلام و گاهی دشمنان تشیع به روی آنها شمشیر انتقام میکشیدند و قدرت آنها به ضعف و سستی گراییده و از ترس و بیم، در خانه پنهان میشدند، مانند دوران زیاد و پسرش و حجاج و دیگر فرمانروایان ستمگر و ظالم. این شهر در آغاز دوران غیبت کبری شهری آباد بود، ولی از حیث تمدن و وسعت و گسترش، مانند دوران منصور و حاکمان قبل از او نبود. تشیع در قرنهای میانی دوران عباسی یعنی پس از قرن سوم و چهارم هجری در آن شهر حکومتی مستقل داشت» [۳۸۷] . [ صفحه ۲۰۵] وی میافزاید: «دربارهی کوفهی آن روز (روزگار امام عسکری علیه السلام) و کوفهی پیش و پس از آن مپرس [همین قدر بدان] که کوفه در پیروی از اهلبیت بزرگترین شهرها به شمار میرفت».
برگرفته از کتاب با خورشید سامرا نوشته: محمد جواد الطبسى

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *