امامت و رهبری، حاکمان زمان

معتمد عباسی و بازداشت امام عسکری

معتمد عباسی به سبب اخباری که در عظمت و عزت این خاندان و ظهور منجی عالم بشریت از دامن امام عسکری علیهالسلام شنیده بود همواره حضرت را در مراقبت شدید نگه میداشت. در این راستا حضرت را همراه برادرش به زندان «علی بن حزین» فرستاد و هماره از او میخواست که گزارش حضرت را برایش بفرستد. زندانبان همواره آگاهیهای مبسوطی از وضعیت امام را برای خلیفه میفرستاد و ابراز میکرد که هیچ حرکت سیاسی و اجتماعی که مخالف با حکومت وقت باشد، از حضرت بروز نمیکند و منصرف از دنیا شده، روزها را به روزهداری و شبها را به عبادت و مناجات با حضرت حق سپری میکند. هر وقت خلیفه از او گزارش میخواست همین پاسخ را برایش میفرستاد تا هنگامی که خلیفه دستور آزادی حضرتش را صادر کرد. علی بن حزین شتابان خود را به حضرت رساند و دید که حضرت آمادهی خروج از زندان است؛ زندانبان با شگفتی از کردار حضرت، پیام معتمد را به ایشان رساند. امام برخاست ولی حرکت نکرد و از زندان خارج [ صفحه ۸۹] نشد. علی بن حزین به امام گفت: چرا ایستادهاید و به منزل نمیروید؟ امام فرمودند: منتظر برادرم جعفر هستم. علی گفت خلیفه فقط دستور آزادی شما را صادر کرده است نه آزادی برادرت را. حضرت گفت به نزد معتمد بو و بگو که ما را با هم زندانی کردهاید و اگر تنها به خانه بازگردم مسائلی رخ میدهد که از شما پنهان نیست. هنگامی که خلیفه این پیام حضرت را شنید، دستور آزادی حضرت و برادرش را داد. امام هنگام خروج از زندان به همراه برادرش، آیهی یریدون لیطفوا نورالله بافواهم و الهل متم نوره و لو کره الکافرون را تلاوت میکرد [۱۳۴] یعنی کافران میخواهند با گفتارهای خویش نور خدای را خاموش کنند ولی خداوند نورش را کامل خواهد کرد گرچه کافران را خوش نیاید؛ و بدین صورت امام از این حبس بیرون آمد [۱۳۵] .
برگرفته از کتاب زندگی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته آقای علی اکبر جهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *