سیره عملی و رفتاری

پرتوی از سیره و سیمای امام حسن عسکری

امام حسن عسکری، فرزند امام هادی (علیه السلام)، در روز هشتم ربیع الثّانی یا ۲۴ ربیع الاوّل سال ۲۳۲ هجری قمری در مدینه به
نیز گفته اند. او در هشتم ربیع الاوّل سال ۲۶۰ هجری « حُدَیْث » و « سلیل » دنیا آمد. نام مادر گرامی آن حضرت را، سوسن و بعضی
قمری با توطئه معتمد خلیفه عبّاسی در شهر سامّرا، در ۲۸ سالگی به شهادت رسید. آن حضرت بعد از شهادت پدر بزرگوارش در
۲۲ سالگی به مقام امامت رسید. برنامه و مواضع او به عنوان مرجع فکری شیعیان قلمداد گردید و مصالح عقیدتی و اجتماعی آنان را
کاملاً مراعات میکرد. در عصر آن حضرت، دشواری ها و گرفتاری هایی پیش آمد که از قدرت عبّاسیان کاست، تا جایی که
موالی و ترکان بر حکومت دست یافتند، ولی فشار و شکنجه و آزار نسبت به امام و یارانش تخفیف پیدا نکرد. متوکّل او را به
زندان انداخت، بی آن که سبب آن کار را بگوید! عبّاسیان تلاش میکردند که امام عسکری (علیه السلام) را در دستگاه حکومت
وارد کنند تا پیوسته مراقب او باشند و او را از پایگاه های خویش و از یاران و پیروانش دور سازند. آن حضرت نیز مانند پدر
بزرگوارش ناچار شد در سامّرا اقامت کند و زیر نظر باشد. مواضع علمی امام عسکری (علیه السلام) در پاسخ های قاطع و استوار در
مورد شبهه ها و افکار کفرآمیز و بیان کردن حقّ، با روش مناظره و گفتگوهای موضوعی و مناقشه ها و بحثهای علمی، روز به روز
شخصیّت آن حضرت را بارزتر نشان میداد و مؤمنین را به شخصیّت مکتبی و فکری خود مجهّز مینمود و از طرفی پایداری و
صفحه ۹۸ از ۳۰۲
ایستادگی آنان را در برابر جریانهای فکری خطرناک تضمین مینمود. کِنْدی (ابویوسف یعقوب بن اسحاق) فیلسوف عراقی در
زمان امام (علیه السلام)، به زعم خود، پیرامون متناقضات قرآنی به خیال خود، کتابی تدوین کرد، امام عسکری (علیه السلام) به
وسیله بعضی از منسوبانِ به حوزه علمی او، با او تماس گرفت و کوشش او را با شکست رو به رو کرد و کِنْدی را قانع نمود که در
اشتباه بوده است، کِنْدی توبه کرد و اوراق خود را سوزانید. امام (علیه السلام) بیانات علمی قابل توجّهی در باب خلق قرآن برای
ابوهاشم جعفری ایراد فرمود و نیز مطالبی ارزشمند درباب تفسیر قرآن از او نقل شده است. برای امام عسکری (علیه السلام) از
مناطق گوناگون اسلامی که پایگاه های مردمی او آنجا بود، به وسیله نمایندگانش که در آن مناطق پراکنده بودند، اموالی فراهم
میآمد، و امام با دقّت بسیار و با روش های گوناگون میکوشید تا آن اموال را کاملًا از چشم دولتیان بپوشاند و پنهانی به مصرف
رساند. دولت عبّاسی در برابر یاران امام (علیه السلام) و در پاگاه هایی که پشتیبان او بودند، قاطعانه و بی رحمانه ایستادگی میکرد
و برای از میان برداشتن خطّمشی و برنامه امام و پراکنده کردن و وادار کردن یاران او کوشش های فراوان به عمل آورد.
برگرفته از کتاب دانستنی های امام حسن عسکری علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *