اخلاق و فضائل

پرورش امام عسکری

امام حسن عسکری – علیهالسلام – در خاندان وحی، خاستگاه امامت، سرچشمه ی هدایت و مرجعیت عامه مسلمانان پرورش یافت، در خاندانی که خداوند آن را از هر آلودگی و پلیدی بدور داشته است و آن را به نیکی پاک داشته است. «شبراوی» درباره ی خاندان امام و محل پرورش و پا گرفتن حضرت چنین می گوید: «شگفتا! که چه خاندان والا و بلند پایهای امام را به عرصه ظهور رساند، خاندانی که سرچشمه فضائل هستند و در عظمت و بزرگی مانند [ صفحه ۱۸] دندانههای شانه برابر هستند، خاندانی که آوازهی افتخار و سربلندی آنان از طارم اعلی گذشته است و نیکی های مطلق را در خود گردآوردهاند، کمال و جلالشان استثنا ندارد و همگان مرواریدهای عقد مجد و کرامت میباشند، در شرف همانندند و گوی سروری را از همگان ربودهاند. چقدر دشمنان کوشیدند آنان را کم جلوه دهند و از شان و شوکت آنان بکاهند لیکن خداوند همچنان بر درجات آنان میافزاید، اعدا پیوسته مترصد تفرقهی جمعیت آنان بوده لیکن خداوند نگهبان وحدت آنان است و همواره در تلاش تضییع حقوق آنان بودند اما پروردگار، حافظ حقوق این خاندان است…» [۲۷] . بحثهای تربیتی و دستاوردهای پرورشی بر این نکته تاکید میورزند که «خانه» نخستین مدرسه انسان است و هرچه از نیک و بد – در آن آموخته شود فراموش نشدنی و آویزهی گوش فرد است. کودک هر چه در خانه ببیند همواره در حافظه خواهد داشت و آیندهی او مرهون همین دوران بس خطیر و حساس میباشد. از تفضلات الهی این بود که امام حسن عسکری – علیهالسلام – در خانه نبوت و معدن امامت با بهترین و شایستهترین شیوه پرورش یافت و از اولین ساعات تولد در مسیری قرار گرفت که رهبری آینده امت به او واگذار شود. این خاندان پیوسته پویای صراط مستقیم و تقدیم کنندهی شهدای گرانقدر برای احیای حق بود و پاسداری از اسلام را نصب العین خود قرار داده بود. امام حسن عسکری در خانه قرآن و مرکز اسلام و تحت توجهات خاصهی پدر – که مفسر بزرگ اسلام و قرآن ناطق بود – آماده میشد تا رهبری امت را به دست گیرد.
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *