امامت و رهبری، حاکمان زمان

گردآوری خراج زمان امام عسکری

زورگویی، ستمگری و شکنجه، زبان رایج و حاکم اکثر دوران حکومت عباسیان بود. مالیات بگیران سیاه پوست بدون کمترین رحم و مروتی هر میزانی که خود میخواستند تعیین میکردند و با شدیدترین وجه از شهروندان مطالبه میکردند و هر که از پرداخت مبالغ درخواستی، سرباز میزد راهی زندان یا گور میشد. جهشیاری میگوید: «مالیات دهندگان و خراجگزاران به انحاء مختلف به وسیله درندگان و گزندگان شکنجه میشدند. محمد بن مسلم از نزدیکان «مهدی» بود و هنگامی که به خلافت رسید و شکنجهی باجگزاران را دید در این مورد با محمد بن مسلم به مشورت پرداخت و او گفت: یا امیرالمومنین! اینکار عاقبت خوشی ندارد و آنان بستانکاران مسلمین هستند پس باید به گونه بستانکاران رفتار کنند. خلیفه نیز دستور داد دیگر آنان را شکنجه نکنند» [۴۲۷] . در خلافت هارون الرشید نیز مردم از فضل بن یحیی برمکی که والی خراسان بود بد گفتند و نزد خلیفه از او شکایت کردند. رشید او را معزول کرد [ صفحه ۱۸۴] و علی بن عیسی را به جای او گماشت و او بزرگان شهر را بکشت و اموالی هنگفت فراهم کرد و ده هزار همیان حریرباف که در آنها ده میلیون درهم بود برای هارون الرشید فرستاد. [۴۲۸] . یحیی بن سعید نیز از طرف هارون بر موصل والی بود و آنان را دچار مصائب زیادی کرد. خراج سالهای پیشین را درخواست کرد و اکثر آنان را تازیانه زد. [۴۲۹] . شریعت اسلامی حاکمان را بر آن میدارد تا با مهر و محبت با مردم رفتار کنند و برای جمع آوری خراج و صدقات کسی را در تنگنا قرار ندهند و زندگی اقتصادی آنان را بهبود بخشند لیکن اکثر خلیفههای بنیعباس رویهی دیگری در پیش گرفتند و بیتوجه به دستور اسلام برای جمع آوری خراج به سیاست سرکوب و ارعاب متوسل شدند.
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *